otobüs

marmaris'ten yola çıktım, istanbul'da bir otobüs dolusu birbirini bıçaklamaya hazır insanın arasına düştüm. darbe yanlısı/karşıtı, halkın dini hassasiyetlerine dikkat eden/etmeyen, altogether atatürkçü, sosyalist gdo karşıtı, 12 eylül'de askerliğini yapmış darbe karşıtı, selanikli, atatürk'ten başka lider tanımayan, menderes ve atatürk benim de liderim, sadece sana mı kaldı diyen, akp kendi ordusunu yarattı ey darbe karşıtı diye bağıran, bunların hepsini aynı anda güzel bir kavga ortamı içerisinde taksim'e giden dikilitaş otobüsünde belirten insanların arasına düştüm.

sonra korktum.
hiçbirisi diğerinin ne dediğini dinlemiyordu bile. dinlemeleri beklenemezdi zaten değil mi? çok naiflik olurdu bu. hepsi ama hepsi belediye otobüsünde dünyanın en absürt kavgasını gerçekleştirme konusunda hemfikirdi ama. kameram olsaydı tam haberlik karelerdi, az midem bulandı, dayanamadım. indikten sonra baktım, istemsiz sigara yakmışım.

bu ülke bende gaz yaptı.

aiden baker

3. gözü olanlar için müzik.
karla kaplı bir köprü araba geçilerine kapalı.
ve bir bardak çay.

koordinatlar

eskiden yakın olup zamanla uzağa düşenlerden bazılarının ben yer değiştirdim diye görüş mesafesinden çıktıklarını düşünürdüm. halbuki hepimiz hareketli canlılarız değil mi? ben de hareketteyim, onlar da. resme böyle bakınca her şey farklı mı ki?

yorgunum dostlaar yorgun.