atar

bugünlerde, sigarayı da bırakmış olmanın etkisiyle herhalde, biraz atarlı bir insanım. bazen kötü bir insan mıyım yahu, diye sorduracak bir aşamaya geliyor, sonra orada duruyor neyse ki, abartmıyorum. fakat kendime yönelik hoş olmayan düşünceler edinmeme sebep oluyor bu. çevremin bu çıkışlarımı yorumlama biçimiyle benim deneyimim arasında fark oluyor. genelde benim perspektifim olanları daha sivri algılamaya meyilli, kendine yüklenmeyi içeriyor.

içim biraz rahatsız, huzursuz. kendimi nedense uyumsuz, plansız, programsız, dağınık, kayıp gibi çeşitli sıfatlar altında görme eğilimim var. ağzımdaki şu damaklık can acıtıyor, yanağım içten yara, lapa kıvamının ötesini yiyemiyorum, 32 yaşına girerken iş değişikliği düşünüyorum vs vs. tekinsiz, huzursuz ve hafiften yalnız hissettiğim zamanlar. yarın da operasyon var. kendi tuhaflığıma yönelik algımı edebi bir yöne kanalize edip bu algımdan görece bir fayda çıkarmak en iyisi olurdu.ve bunu yapmadığım için de kendimi suçlayasım var.

nil nehri

koca bir gün boyunca beynimde düşünceler uçuşuyor. beynim kaynıyor, kaynıyor. aklıma geliyor, izolasyonum, izole olmak isteyişim ve arzulamayışım. var olan durumumu daha iyiye götürmek için rahat olmayı ve kendim olmayı istemek dışında bir motivasyonum yok. işte iyi olayım, networking yapayım, daldan dala konayım gibi motivasyonlarım yok, arzum yok. yalnızca istiyorum ki rahat olayım.

iki gün sonra minik operasyon gerçekleşiyor. bu süreyi düşünmek için ne kadar kullanabileceğim, göreceğiz. bir plan yapmadan mı kestirip atacağım, yoksa planlı mı, onu da göreceğiz. bana bir şey buldurun.

total eclipse of the sun

27

küçük bir operasyon söz konusu ayın 27'sinde. bu arada ayın 8'inde de sigarayı bıraktım. yılbaşı kartım artık bir işlevi olmayan şeylerden kurtulma ve yeni başlangıçlara dairdi. belki de bu sigara bırakmalar bunlara dalalettir.

mirroring

fonda hep mirroring çalarsa, bu şehirde değilmişim, bu zamanda değilmişim gibi yavaş yavaş kayabilirim bu gerçeklikten dışarı belki de, kim bilir.

hep hikayeler anlatmak istedim ama, insanlarla ilgili hayaller kurmadım. hayallerim bir duyguyla ilgili oldu. yalıtılmışlık hissiyle, bir başka hayatın içinde kitaplarla ve seslerle daha da başka bir hayatın ihtimalinin huzuruyla yaşadığım bir gerçekle ilgili oldu. duvarlar kurdum, camlarla donattım önce, yüksek. dışarıya açık gökyüzünü, bazen de karla kaplı bir ormanı yerleştirdim camların ardına. elimde kitabım uyuyakaldım. eve sanki her yerden yayılıyormuş hissi yaratan bir müziği yerleştirdim. fısıltı gibi, fakat kapsayıcı bir müzik. çevreyi şekillendiren bir müzik. uykuyla uyanıklık arası bir varoluşu hayal ettim. yavaşça yere düşen kar tanelerini izlemeye vaktimin olacağı bir tempoda. dışarı çıplak ayak çıktığım bir zemin. koklayabildiğim bir hava. uçuşkan, hafif.