öyle yorgunum ki. birkaç gün boyunca kimsenin gelmediği, hiçbir iş yapmadığım, sadece durup dinleneceğim bir yere gitmek istiyorum.
önceliklerim değişti. gelecek artık benden daha genç insanlara ait. belki de bu yüzden bir tamamlanmışlık hissi de mevcut. yine de bütün bu süreç beni yıprattı. bazen az kaynaklarımla hayatın bir köşesine sığınmaya çalışıyormuşum gibi hissediyorum. sonra olayı dramatize etme diyorum kendime. yalın haliyle yorgunum, çok yorgunum.
