dört duvar

gittikçe dört duvar arasına kapanıyor, bundan da tuhaf bir zevk alıyorum. sanki sonsuza kadar orada kalabilirmişim gibi. arada tek ihtiyacım biraz yeşillik görmek, hava almak olur, gibi gibi. biraz ülkenin durumunun etkisi var bunda. baktığım yeri ruh hâli süngecimden görüyorum. zaten çok da dokunan yok. işte bu yüzden de, kalbimi şefkatle eğitip dışarı öyle çıkacağım.