jung

bugün de carl jung'un bir sözünden etkilendim. İnsan nasıl şu varoluş endişesinden kurtulurum sorusunu sorarken farkındalık yaşadığında bazen beraberinde acıyı da getiriyor bu. jung da bunun üzerine şöyle demiş:

"there is no coming to consciousness without pain. people will do anything, no matter how absurd, in order to avoid facing their own Soul. one does not become enlightened by imagining figures of light, but by making the darkness conscious.”

uyumsuzluk

iş yaptırılmak için iş yaptırıldığını düşündüğüm anda konudan kopuyorum. nedense çoğu yaptığımız işi de bu anlamda önemli bulmuyorum. oyun oynuyoruz düşüncem güçleniyor. yaptığımız işlerin doğrudan sonuçları olmadığında önemini hissetmekte zorlanıyorum, özellikle stk faaliyetleri söz konusuysa insanların süreç içinde gösterdikleri ego ve hırsa sürecin kendisinden daha fazla dikkat etme eğilimim olabiliyor. yıllarca da bunun suçluluğunu hissettim, ama hayır, yaptıklarımızın yüzde doksanı önemli gelemiyor bir türlü. bunun üzerinden kurulan unvanlar, pozisyonlar da bir o kadar boş geliyor.

dar

memleketin dar geldiği günler. çok yazamıyorum. hayatımla ilgili radikal bir takım değişiklikler yapmamı gerektiren bir durum doğuyor. bu arada kafamı dağıtmaya çalışmak dışında bir şey yapamıyorum sanki.