hoş bir caz akşamı

hoş bir caz akşamı olsa iyiydi. ofiste bir gündü onun yerine. vakıfta bir gün nadiren, bazen de ofiste bir gün. nedense tahammülüm tükenmiş. halbuki geçen gün okumuştum, hangi seçeneği seçtiğin değil, seçimi hangi psikolojiyle yaptığın önemli diye. ben de istiyorum ki bunun hakkını vereyim. içimdeki minik isyan çeşmesini bulup onunla biraz olsun söyleşeyim ve anlayayım. anlayayım ki bir daha yapmayayım böyle. bir daha seçersem, tıpkısı "normal" insanlar gibi "normal" tepkiler vereyim.

dileğim bu.

uyku

yüksek sesle telefonda konuşan insanlar (hele bir de başkalarının yüksek sesle konuşaasına söylendikten sonra) yine yüksek sesle telefonla konuştuklarında bayağı şaşırıyorum.