bir anda song to the siren'ın en iyi cover'ının hangisinin olduğuna karar vermek için şarkılar arasında dolanırken buldum kendimi. müziğin derinliklerine çekilmeyeli çok olmuş. oralara doğru ilerleyince sanki bir şarkı diğerine yol açıyor, akşamın kendine has bir hikâyesi oluyor; dalıp gitmek, gidilen yerde yeni bir hayal bulmak mümkün oluyor.
yaşam değişiyor. buraya az yazıyorum. karnımda tekmeler. belki çok daha fazla yazacağım bir geleceğe ilerliyorum. analize gitmeyi düşünüyorum. bazı şeylerin sonlandığı, bazılarının başladığı bir kıyıdayım, görebiliyorum.
kaş, göz ve ağız yaratmakla meşgulüm. yepyeni bir duygu tünelden geçerek içeriye sızıyor, aydınlatıyor.
bir doğa severim, istanbul'da oturuyorum, hayattayım, sevdiklerimden oluşan bir ağ içinde nefes alıyorum.
