sızı

günün ortasında, alalade bir anda, hayata devam etmeye çalışırken bir anda hissedilen o his.

hayalini kurduğum

hayalini kurduğum boşluğun içine düştüm. balkonda sigara içen adamın gölgesine uzaktan baktığım, sessizliğin derinleştiği, hiçbir şey olmadığı için hiçbir riskin de olmadığı bir boşluk. ne diyordu o? ilişki yoksa, risk de yok. işte böyle risksiz, su altında, düz çizgi, notalara uzun uzun bastığımız, gecede derinleştiğimiz, göğsümüzdeki hissi çeşitli maddelerle kapamaya çalıştığımız bir hayat. yeterince inanamadığımız bir hayat. sağ kola giren ağrıyı izlediğimiz, cama üflediğimiz, ağır ağır ağırlaşan bir hayat, bira içtikçe hissizleşen bir hayat.

eski hayatlar

çok çok eski bir hayatın bugüne gölge vurması sonucu her şey karanlık altında kaldı.

-hatırlamayı tercih ediyorum.

hava biraz aydınlandığında ise yolun ikiye ayrıldığı görüldü. bu yollardan birini tercih etmek değildi mesele. o adımı atabilmek için kendine dönmek, iyice dönmek, iç sesini, kalbinin atışını duymak gerekiyordu. ne zor ödevdi insanın kendini dinlemesi. ne zor ödevdi onarmak, ne zordu hepsi.