al sana şarkı! al sana nostalji! hem breakcore olsun hem modern classical tınılar barındırsın hem de idm'e selam etsin, böylesini bulmak zor bugünlerde, hatta imkansız, sabırla benzer tadı verecek bir albümün çıkmasını bekliyoruz. bu şarkıyı dinlerken headbang'le pazar sıkıntısı arasında olanaksız bir noktadayız. viyolanın iç geçirdiği noktanın hastasıyım.

bir uyaran kurbanı (ibretlik)

içeri gidiyorum, içeri dediğimiz 1 oda ötesi, salon görünümlü oturma odasına. bir şey alacağım, ne alacağımı unutuyorum, ama sırf bir şey almak adına sigara alıyorum. başlangıç noktasına geri dönüyorum, başka bir şey alacaktım diyorum, su dolduracaktım herhalde, su bardağını alıp mutfağa gidiyorum, damacanada su olmadığını, su bardağının dolu olduğunu fark ediyorum, o sırada 5 litrelik su almış olduğum gerçeği aklıma geliyor. şaşırıyorum, sonra şaşırmama şaşırıyorum. sonra odaya geri dönüyorum, yarı dolu bardağa biraz ekleme yaparak. sonra mp3 player alacağım aklıma geliyor, yeniden odadan çıkıp oturma odasına gidiyorum, mp3 playerı alıyorum.

çok hazin bir hikaye bu. uzuuun bir zamandır iş hayatı ve bunun doğal sonucu olarak artan iş ve insan uyaranı sonrası şaşalamış bir 21. yüzyıl insanının ibretlik hali.

ve sular durulduğunda

ve sular durulduğunda pazar akşamıydı. bir sel ya da tufan değildi söz konusu olan. daha çok zamanın sularının çekildiği, her dakikanın iz bırakmadan geçmediği zamanlardı.










Claire Fontaine
Foreigners Everywhere, 2010

hormonlu bienal

idi, bu kadar aktiviteli bir gun gecirmedim herhalde yillardir. basin toplantisi, odul toreni, konser, bir de ustune iste calisma. ama `oteki tarafta` olmak istiyor insan. az biraz kurumsal olanda insan zorlugunu asiyor, ama yapisal zorlukla karsilasiyor.

evet 2 hafta sonra oteki tarafta olacak belki de bu insan. kim bilir?

biennial-head.
o değil de, lise 3'ten beri bu kadar fazla insani etkileşim içerisine girmemiştim, bünye bir şaşalıyor haliyle. hayvanı korkuttunuz.

asıl olay, beklenen kitap çıktı. huhuhu.

burada yeni bir şey yok

bir filtreden süzülerek pıt pıt damlasam dış dünyaya her sabah. azar azar göndersem kendimden. bir kısmımı evde bıraksam, benim için dinlemeye, düşünmeye devam etse.

insan hayatı ikiye ayrılır: home space, workplace.
ve ayrıca dün çok pis kavga ettik kediyle. ve evde yeşil bir kertenkele var. gece uyurken üzerimde dolaşmaya çıkmaması koşuluyla evi paylaşmaya ikna oldum kendisiyle.