22 Nisan 2009 Çarşamba

cicektepe ahalisi

latife'nin cicektepesi, sarkilari, turkuleri doner durur beynimde. oyle masal gibi ya azicik, uyku getirir, huzur verir, umitsizdir.
oradan birkac kadin ciksin ister gonul, yapistirsinlar kendilerini kagida, dirensinler orada, fabrika onunde elinde silahi durdane ana.
hani dalgalarin sesiyle yazar ya virginia woolf, oyle bir kus sesi bellemis kendine latife, martiya yakin serceden hallice. onu dinleyip yaziyor durmadan. rabbim sana da yazdirsin dedi cicektepeli.
'amin amin'.

---
atilliga ovgu yazayim diyorum, hicbir seyden ilhamla.
zaten oyle olmali ya, hazir masal sesi edinmisken, atilligin gevsek havasina, yumusak sesine uydursun kendini soz.
oyle bugun geldi atillik, daha onceden bir atiklik, hani su da olur gibisinden. bu da olur gibisinden.
simdi iste atillik geldi catti, kapiyi caldi. kaldir ellerini, cabuk bilgisayarin basina otur oyalan dedi. ellerini simdi indirebilirsin dedi.
tamam dedim ben de.
simdi atilligin sulari sicak, denizi hafif tuzlu, gunesi kavurur.
actin mi alir goturur, akil yer, hislerini de yandan kemirir.
ah mahkemeye cikmayi bekliyordum halbuki
icimdeki boga burcunu oldurdum hakim bey, sucluyum, isciyim, caliskanim diye.
olmuyor, olmadi, olamaz ki.
bugun sanki iki dunyayi ayiran 2 saatlik bir uyku uyudu bu vucut. dunya ikiye ayrildi, oncesi sonrasi, onceki hisler, sonraki hisler, onceki nerec sonraki nerec, oyle oyle ayrildi.
uykudan kalkildi, masal sesi nerec'i avcuna aldi.
bos bos bos bos tatil istiyorum dedirtti, bos bos bos bos...
istanbul'un incisi
tatillerin birincisi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder