asli erdogan yazmis son oyku kitabinda:
"Elleri bile olusmus, insan bicimindeki mucizemsi leke. Pek yakinda, 'Ben canliyim', diyecekti,'bir mumya degilim ki...Hayatin kendisini istiyorum'" (46)
buradaki bebek hedefe kitlenmis bir yasam arzusu.
bir bebek ne zaman kendi istegine, o istegin sesine ihanet eder diye soralim o zaman. ihanet demiyelim, 'itina ile dramatize edilmez'den devam edelim. ne zaman inatci canlilik istegi muhalif seslerle, isteklerle karsilasir?
baska sorularim da var mesela:
canlilik saf, kendi halinde bir durum mu? yoksa "arsizca yasamayi istemek" gibi bir yasam "arzusu" var midir? biz nasil oluyor da canli oluyoruz kardesler, isteyerek mi olarak mi? bak bunu bilemedim. yemek yemesem, su icmesem, sadece olmus mu olurum? onu da bilemedim.
bi bok bilmiyorum.
arsizligin yaninda makbul oldugu tek eylem: yasamak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder