dün çay bahçeli bir gün oldu. ev düzene girdi. anne uğurlandı. ve akşama bir konuşma gerçekleşti.
bu aralar aklımın takıldığı mevzular bizzat oluşumla alakalı daha çok. uzun süredir, bakışlarımı sıkıntılarıma değil, doğrudan kendime çevirdiğim bir zaman olmamış sanki. bunun sebebi çeşitli, ama en nihayetinde böyle gelmiş, böyle gider kabulüyle biraz suya sabuna dokunmamışım. şimdi ise biraz da yeni evin ve kalabalık yaşamın verdiği güçle hallerime, huylarıma odaklanmış durumdayım. dünkü konuşmadan mesela bir süper ego mevzu çıktı. dikkatimi çekti. neye doğru değişeceğim hakkında hiçbir fikrim yok, ama daha az kontrollü bir insan olsam belki de fena olmazdı. ve bu sebeple terapiye gidesim var. iç değişmeyince manzara da değişmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder