kar geldi

kar biraz geldi, ama yerde kalmadı. ben ise bugün verdiğim bir sözü yerine getirmeyi unuttum. bu hareket hiç benlik değil dedim. şaşakaldım. bir şeyi unutmanın, tamamen unutmuş olmanın ardında yatan mekanizma nedir, tam çözemedim. unutmanın da bir anlamı olsa gerek dedim. içime sorumsuzluğun, ortada bırakmışlığın ağırlığı çöktü. ciğerin üst orta bölümünde hafif bir ağrı. bunun ilginçliği affedilme, hoş görülme kategorilerinin bu duruma işlemiyor oluşu. para girince işin içine bir hizmet alma durumu da oluşuyor. her ne kadar her türlü 'hizmet alma' durumu bir alışverişten çok daha fazlasını, insani bir boyutu içeriyor da olsa, para kısmına yaslanıp rahatlatabiliyor insan kendini. ama bunda o da söz konusu değil. bir odada bir hisle göz göze, karşılıklı oturup ağrılanma hali daha çok. neyse, geçmiş olsun.