bugünlerde, sigarayı da bırakmış olmanın etkisiyle herhalde, biraz atarlı bir insanım. bazen kötü bir insan mıyım yahu, diye sorduracak bir aşamaya geliyor, sonra orada duruyor neyse ki, abartmıyorum. fakat kendime yönelik hoş olmayan düşünceler edinmeme sebep oluyor bu. çevremin bu çıkışlarımı yorumlama biçimiyle benim deneyimim arasında fark oluyor. genelde benim perspektifim olanları daha sivri algılamaya meyilli, kendine yüklenmeyi içeriyor.
içim biraz rahatsız, huzursuz. kendimi nedense uyumsuz, plansız, programsız, dağınık, kayıp gibi çeşitli sıfatlar altında görme eğilimim var. ağzımdaki şu damaklık can acıtıyor, yanağım içten yara, lapa kıvamının ötesini yiyemiyorum, 32 yaşına girerken iş değişikliği düşünüyorum vs vs. tekinsiz, huzursuz ve hafiften yalnız hissettiğim zamanlar. yarın da operasyon var. kendi tuhaflığıma yönelik algımı edebi bir yöne kanalize edip bu algımdan görece bir fayda çıkarmak en iyisi olurdu.ve bunu yapmadığım için de kendimi suçlayasım var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder