uyumsuzluk

iş yaptırılmak için iş yaptırıldığını düşündüğüm anda konudan kopuyorum. nedense çoğu yaptığımız işi de bu anlamda önemli bulmuyorum. oyun oynuyoruz düşüncem güçleniyor. yaptığımız işlerin doğrudan sonuçları olmadığında önemini hissetmekte zorlanıyorum, özellikle stk faaliyetleri söz konusuysa insanların süreç içinde gösterdikleri ego ve hırsa sürecin kendisinden daha fazla dikkat etme eğilimim olabiliyor. yıllarca da bunun suçluluğunu hissettim, ama hayır, yaptıklarımızın yüzde doksanı önemli gelemiyor bir türlü. bunun üzerinden kurulan unvanlar, pozisyonlar da bir o kadar boş geliyor.