şu an keyfim yerinde. kahvem bitti. quietus'un 2016'nın en iyi albümleri listesinden albümler arasında gezinip işle ilgili bir iki şeye bakınıyorum. bu sabah kahveciden çıktığımda, ön tarafında duran masaya oturup yeni başlayan günde açık havada oturasım gelmişti. sonra aklım bu bloğun açılmasına vesile olan st.louis günlerime gitti. yemyeşil bir üniversite kampüsü, o kampüs içinde bir kahveyle başlayan günler. evden uzakta olmanın tedirginliğini giderebilen anlar. güne böyle başlamış olmak, çok da bir sebep gerektirmeksizin iyi hissedişin bu anlara tesir etmesini sağladı.
bu akşam ise yine kendi karanlık dehlizlerime dalacağımı düşününce biraz huzursuz oldum. ama oraya takılmıyorum. açık havada bir masa, kahve ve güzel müziğin imgesini gözümün önünde tutuyorum. bu gezegende otuzu aşkın yılın sonunda olmayana şükretmeyi öğreniyor insan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder