muzikay

oyle bir yillara bakasim geldi. tek tak tek tak (rem -drive)
tek tek bakarken, bir kizin yuzunden gulumseme uctu, dondu kondu kacti. en sonunda oldu ice donuk gulumseme.
oyle.
hatirladikca, o kadar kan revanin icinden bir tek umut etmek cikiyor.
ilginc o kadar kan revanin icinden umut cikmasi. hissi dolduruyor o "yillarca"nin. hem durdurup hem umut ettiriyor.
ne karanlik baska bir sey. oyle o hayatin ilk yillarindaki hissi yakalama cabasi, ergen telasesi. ama ne beden ne yillar uyuyor, dolayisiyla ice donuyor. ice donuk, tehlikeli bekle.
bir umutmus hepsi, sanki bir an sonra her sey degisecekmis.
sokaklar dolacakmis, insanlar yuruyecekmis, herkes bir yere dogru yuruyecekmis, sessiz. sadece bir kalabalik olarak. iclerdeki sinir akitilacakmis, yokluga zarar. evlere tekme. sonra gunun yorgunluguyla yururken oyle aksamustu, bir binanin tepesinden gunes saatsiz dogacakmis.
dunyayi aralarinda, kendilerini aralarinda paylasacakmis gibi.
bir umitmis. umitten daha farkli ama, her seyi yok eden bir "deger?" bir umit bir umut.