yeni albümleri güzel geldi. lise yıllarına, servisin arka koltuğunda otururken kulaklığımdan gelen seslere geri döndüm. sonra albümü dinlerken bu akşam kullanmam gereken ilacı kutusundan çıkardım. bir yandan lise yılları yani geçmiş, ilacın kullanılması gereken sınırlı süre ve dolayısıyla gelecek yanyana beynimin içinde hafif düzeyde bir kısa devre yarattılar. nasıl oluyor bilmiyorum, hani ne olacağı belirsiz, ama "zamanın geçeceği" hissi öyle garip geldi ki.
sanki hızlı ve sessiz bir trendeyiz, akşamüstü oluyor, nasıl oluyorsa bir sahilin yanından geçiyoruz. güneş batıyor. koltuğumuzda rahatız. sahil devamlı, yanımızda bize eşlik ediyor. dışarıya kırmızı ve sarı renkleri hakim. ve bütün hayatımız trenin camından yansıyarak bize el sallıyor. geçmiş ve gelecek bir arada. içimizde garip bir his. hem bir yolcu, hem de bir gözlemci olarak hayatımızı izliyoruz. gözlerimiz dolmak istiyor, şaşırıyoruz. sanki hep yolculuk yapacağız. sanki geçmiş ve gelecek hep biraradaydılar. (çalan şarkı: separator, içerik: "wake me up, wake me up")
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder