günler aksın diye mi yaşıyoruz? ben günleri durdurmak için yaşamak istiyorum bu aralar. dursunlar, bir soluklanalım ve bulanık suları biraz olsun berraklaştıralım.
cumartesi gecesi aslında zamanın önemli olmadığını gösterdi. içimde yıllardır asılı kalmış o hissin en derinlere yerleşmiş olduğunu ve çağrıldığında geri gelebildiğini görmüş oldum. bir hiçlik hissi olarak özetleyebileceğimiz bu his, düşünce alanında fark etmezcilik olarak tezahür ediyor. hiçbir şey, ama hiçbir şey fark etmiyor. içe yerleşmiş olarak tüm isteklere, arzulara, hırslara ve bağlılıklara bir ayna gibi dışarıdan bir bakış sağlıyor, düzleştiriyor.
bir karar aldım. iş beni kovmazsa, ben kendimi kovuyorum. hiçbir şeyin planını yapmadan - eğer eylül ayında gidişat iyiye gitmezse, istifayı basıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder