potansiyel

iki editör arkadaşın yürüttüğü, benim ise çeviri olsun, yazı olsun ucundan tutmaya başladığım bir girişim söz konusu: vesaire.org. insanların heveslerini kendime arkadaş bellemek yerine, şu sıralar çeviriden çıkmış bir balık misali playstation bataklığına saplanmış durumdayım. bir türlü ucundan tutabildiğim, bir şeyler yapabileceğimi düşündüğüm alanlara balıklama bir giriş yapmıyor, bu durumu da tembellikle tanımlı bir kaderle açıklıyor, kederleniyorum. şu yaşa gelip de bir türlü gerçekleştirilememiş olan bir potansiyel olarak kalmak, sürekli aklının bir köşesinde böylesi bir ukdeyi tutmak suretiyle kendini neredeyse var etmek biraz sorunlu. olmayacak, kabul et dediğimde ise var olan hayatın, kariyerlerin, işlerin, planların dünyasında boğuluyorum. nasıl aşılır bu, bilemiyorum ama playstation oynayarak olmayacağı kesin. insan ne zaman olur? bu belirsiz. ama hedefleri olabilir ve bunları gerçekleştirdiği zaman bir olmuşluk hissiyle birkaç gününü geçirebilir en azından. ben ise şu sıralar 'undead' öldürdüğümde aynı tatmini yaşıyorum ve sonra paralel bir evrende muhteşem bir mage olarak kavrulup gidebileceğimi hayal ediyorum. belki bütün bunlar 80'lerde doğmuş orta sınıf bir ailenin çocuğunun tipik buhranlarıdır ama; potansiyel olarak doğdum, potansiyel olarak yaşadım ve büyük bir potansiyele yakışır şekilde öleceğim.