yoldayız. güneş batıyor camın ötesinden, güzel görünüyor. önce yeşilliğiyle, sonra da çimen ve türlü yeşilliğinin kokusuyla insanı sakinleştiren bir yerde yaşadığımın hayalini kuruyorum.
eğer planlarım doğru giderse, geri sayıma başladık, yoksa ya korkuyorum ya da beni buraya sürükleyen psikolojik açmazlarımı yanlış yorumluyorum. bir yere, bir mesleğe mahkum olmadığımızı bilmek güzel. bunu gerçekten yaşayabilmek ise harika olsa gerek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder