karasinek oldum. bir ölünün karnına kaçıp ışıklar içinde geri kaçtım. içimde hissettiğim acı duygusu uzun süredir hissetmediğim cinsten. bir yandan depresif olduğumu düşündüğü anda kendisi iki kat depresif olan bir insan, diğer tarafta acı/kayıp/kızgınlık. içimde farklı şekillerde hareketli olan acıyı o kaygan uçlarından tutup sıkıca çekmek, içimden dışarı atmak istiyorum. ama zaman ancak dindiriyor diyorlar. doğrudur.
böyle görmemek de mümkün elbette. bunun geçeceğini bilip sakinlemek. insanlık hâlidir demek. bir büyük oyun bu, yaşamak dediğin de denebilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder