ara sokak

yine anacaddeye cikmaya korkup ara sokaklara daliyorum. onume bir kagit ya da bir gunluk almaktansa buraya yaziyorum.
icimden kolay cikip havaya karisanlar artik ayaklarima dolaniyorlar. gezegenlerimin bir kisminin geri gitmesinden midir, yoksa bakilan her yerde bokluk gorulmesinden midir bilinmez, artik pek dogrudan olmuyor anlatilar. sonra, her yere bakip bokluk gormemenin ismi de buyumek olmus sanki, bazilarinca. bu da komik geldi simdi. (kabullenmek, hm hm hm) kolaydi.
kagitta duzgun bir anlati olusmamasindan (giris, gelisme, sonuc), gunlukte ise yazarken, telefon konusmasinin bittigi zaman hissedilen o garip sikintiyi hissetmekten korkuyorum galiba.
kimseye anlatacak bir sey yokken, ama bir seyler dolaniyorken yine de ortada, burasi iyi iste.
hele aile soz konusu ise bir seyler dolanmamasi zaten imkansiz. pj harvey madalyonun diger yuzunu ozetlesin:

I freed myself from my family
I freed myself from work
I freed myself
I freed myself
And remained alone

ve silence.
algilarimda bir gariplik mi var yoksa uzun zamandir buralar sikintili mi?
-
bak ama pis harvey, the mountain'a gecti. simdi cigliklar atacak. yoksa o aileye geri donus mu yasiyor, yok yok geri donemiyor. ancak olen grandma'lara yakin hissedebiliyor.

By the mountain
I feel nothing
For in my own heart
Every tree is broken

The first tree will not blossom
The second will not grow
The third is almost fallen
Since you betrayed me so

bitti.