bir de beni 2007deki bienalde cok etkilemis olan vahram aghasyan'in resimleri var. murcof'la guzel gidecek fotograflar. onlari da tekrar kesfedince eklememek ayip demek.
"Hayalet Şehir
149 bin kişilik nüfusuyla Gyumri Ermenistan’ın ikinci en büyük şehri ama 1988 yılındaki korkunç depremde gördüğü ağır hasarla biliniyor. Evsiz kalanlara yardım etmek amacıyla Sovyet Hükümeti Mush adında yeni bir yerleşim bölgesi inşa etmeye karar verdi. Bu bölge şehrin yakınında oldukça büyük bir alan. İnşaat 1989’da başladı ama bitirilemedi. Mush şehir merkezine çok yakın. Merkezden yapılacak on dakikalık bir yolculukla kendinizi bu korkunç ölü binalar “ıssızlığı”nda bulursunuz. Modernizm’in hayaletimsi hortlağı her daim Mush’tadır. Bu bir hortlak çünkü modernist inşaat asla bitmedi. Modernizm Ermenistan’ı asla tam olarak terk etmeyecek, çünkü hiçbir zaman tam olarak gelmedi. Konut binaları ve bölgeleri giderek banliyölere ve şehirlerin dış mahallelerine itildi ve unutuldu. Bugün bile ya az ilgi görüyorlar ya da hiç görmüyorlar. Zamanın ve hava şartlarının insafına bırakıldılar ve bir gün silinip yok olacaklar. Ama bu gerçekleşene kadar belli gerçeklerin sessiz hatırlatıcıları olarak duruyorlar. Mush'un merkezinde durup işlevini yerine getirememiş binalara bakınca insan onlar için amaçlanan parlak geleceği ve bu binaların bünyelerinde taşıdıkları ütopyacı haleyi düşünmeden edemiyor."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder