malzemenin belleği

Biraz okudukça anlıyorum ki malzemenin de belleği var. Nedense eşyanınki geliyor insanın aklına ilk. Sonlanmış olandan, eşyadan farklı olarak malzeme (bazen kendisi de bir sonluluk teşkil ediyor) temsil ettiği, hatırlattığıyla o kadar geniş bir alana gönderme yapıyor ki. Taş, cam, kum, kurşun gibi şeyleri ne kadar çok şeyle ilişkilendirebilirsin. ve bunların bütününden bir iş yaptığında, bu malzemelerin birçoğunun da söyleyecek sözü oluyor böylece. Biraz kelime gibi, ama ondan daha da yoğun. Malzemenin metaforu olur muymuş?

Handan Börüteçe'nin işi de hoşuma gitti. Kır-Gör, 85'te sergilediği. Neolitik zamandaki evlere benzer bir ev yapıyor ve kutsal simgelerin yerine televizyon ve video yerleştiriyor. Ölülerin konulduğu yere de çöp. Belki eleştirisi çok direkt, çok bilindik. Ama bir de işin kendisini görmek gerekiyor tabii, arkeolojiyle bugünü o şekilde birleştirmesi parlak, vurucu olmuş.