içimdeki sıkıntıyı çıplak gözle görmek mümkün biliyorsun. rengi kırmızı. farkında değilsin, ellerinden kan damlıyor. pıhtıların kenarına yapıştığı tırnaklarınla yavaş yavaş göğsümü oysan, o kırmızıyı kopartıp alsan diyorum. bunu da her zamanki zerafetinle yapsan. teker teker kuru yaprakları ayıklayıp canlı hücreleri ortaya çıkarsan, toprağın içinden nefes aldırsan.
bedenimden beklenmeyecek ölçüde güçlüyüm biliyorsun. daha önce zerk ettiğim bir sürü şeyin etkisi olmadı bana. bir de sen dene istiyorum. içkinliğimize artık bir isim koyalım diyorum. bu samimiyet ilerlesin, biraz da içeriden sana bakayım diyorum. rengimiz mavi değil kırmızı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder