korkum yeni sandığımın eskiliğinin ayırdına varmak. ya da rutinin yeninin içine sinsice sızması. işin güzelliği, yeni olduğu zaman, yeni ile karşılaşıldığı zaman fabrika ayarlarına dönülme ihtimali. düşüncesi bile güzel. travmasız, yarasız olmanın ihtimali bile güzel. bir de iyileşme var. iyileşme mümkünse, biraz daha takılabilirim denebiliyor.
bugün, yarın, öbür gün bir çizelge yapacağım kendime. her gün gidip geldiğim yerde düzen değişirken benim de yeni planlar yapmam gerekiyor. henüz üzerinde kırmızıyla "exit" yazan kapımı keşfedemedim, ama keşfedebilmeyi umuyorum.
aşağıda da eşofmanlı arkadaşlar hiç fena değiller:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder