everywhere dinlerken neden yazları bir iç oyma, içi havalandırıp tekrar yerine koyma isteği duyduğumuzu düşündüm. öyle bir kabarma ki damarların şahlanması, sıcak havadan dolayı her saniye tünellerden geçen kanın her damlasının hissedilmesi. fetiş artışı, fetiş görüntüler geliyor insanın aklına. "deli" aklı ele geçiriyor.
kış vücut duvarlarımızı daha iyi koruyor. kış olmayınca beden dağılıyor. vücut ısısını koruma çabası yerini koyvermişliğe bırakıyor. benim gibi olumlu libido sahibi olmayanlar çevreyi değil, kendini dağıtacak yer arıyor. mesela everywhere'in her saniyesi kalpte hissediliyor. bu kadar güçlü bir "karın patlaması" içinde olanlar bu hislerinin nesnesini bulamadıklarından ve zaten öyle bir nesne dünya üzerinde olmadığından kendilerini bir şırıngaya hapsedip tekrar kendilerine zerk ediyorlar. mesela nefesimi tutsam, yumruklarımı sıksam, gözlerimi kapasam, biriken enerji yaşlar halinde akarken belki de dağılır giderim diyorum. ah karanlık, vah karanlık.
eskiden olsaydı yapılacak şey belliydi. şimdi daha zor. hepsi otonom bir birey olabilmek içindi sayın hakim. şaman olduğumuz zamanlar geride kaldı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder