dün inanılmazdı. bu şekilde sürekli çalışabilen insanlar var mıdır acaba? dün evet verimliydi, nefes almadan işler halloldu, umarım ki büyük bir hata çıkmayacak ama sapık yoğunluğun içerisinde günlerce devam eden insanlara baktığımda verimliliğin grafikte ani bir düşüş gösterdiğini görüyorum. yani eşşek gibi çalışırsan bile belli bir ortalama yakalabiliyorsun bence insanların genelini ele alırsak. aslında sorun deli gibi çalışmaktan öte, insanlarla sürekli uğraşarak çalışmak durumunda kalmak. STRES denilen, benim kişisel gelişim kitaplarının kötü adamı sandığım, ama aslen gerçek olduğunu birebir deneyimlediğim arkadaş yüzünden oluyor galiba.
neyse, bugün şu ana kadar tatil yapıyor olmamı bir mucize olarak nitelendiriyorum, akşam çağırılabilirim, ama o zamana kadar planlarım kabalcı'ya gidip karton, kağıt, püsür bir şeyler almak, sonracığıma defter kaplayacağım, philip glass'ın bir parçasını kendim çalmaya çalışacağım falan. böyle hayallerim var. yaş 12.
ayrıca max richter'in memoryhouse'unun dünya prömiyeri varmış ingiltere'de. orada olmayı ne çok isterdim. beni konser, park, bahçe, kitap, kırtasiye, piyano, müzik ve denizle donatınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder