listedeki bütün işlerin yanına bir tık atarak, kendimi sıfır işsizlik seviyesine indirme çabasındayım genelde. sanki bütün gereksiz işleri, ayrıntıları aradan çıkarırsam lekesiz bir saflık, geniş bir sadeliğe ulaşacağım. disipinle tüm boyutlarıyla yaşamın kontrolünü elime alıp baştan başlayacağım. işler teker teker azalmaya başlayınca listeden, sanki çöle düşmüş gibi bir yokluk, tüketmişlik hissiyle kalakalıyor insan. karşısına çıkan şeye karşılık verip yaşamanın karşısında listeler üzerinden çevresiyle ilişkilenen kişi (örneğin çeviri, düzelti sonrası ben) tekrar öğreniyor, yaşam nasıl yaşanırdı? boş vakit ne menem bir şeydi?
boş vakit de tuhaf bir ifade. başka bir yerden bakarsak vakitler halihazırda dolu geliyor bize. ben sırf bir şeyi izleyerek bile vaktimi dolu kılıyorum. sahi bu vakitler ne ara boşaldılar ve dolacak hale geldiler?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder