dostum, senden çok özür dilerim. yine karanlık oldum. damarlar çiçek açtı, kan akışı yavaşladı. her şey bu şarkıyla başladı. biz barda otururken etraf kahverengiydi, evde ütü yapmayı düşlüyordum, evi düzenlemeyi diliyordum, sonra dj bu parçayı çaldı, baştan başlayamadım, sonlarda takılı kaldım, bir bira daha istedim, ne kadar klişe olduğumun farkındaydım. hey dostum, bu bencilliğimi mazur gör, kendimi ve bedenimi hoyratça kullanma isteğimi mazur gör, dünyaya bırakmadan bir şeyleri ilk ben tüketmek istedim.
barmenle konuşuyordum. ortalık siyah t-shirtlü insanlardan, kahverengi fularlı kızlardan ve masalarda yanan sigaralardan geçilmiyordu. dj yine içi kısık bir parça çalıyordu. bildiğim yoldan gittim, başka ne yapabilirdim bana söyler misin?
ah dostum, ben yine karanlık oldum.
(barmenin notu: demek ki neymiş, olay maddede değil müzikteymiş, yine bir 21 yaş yazısı geliyordu sayın seyirciler, karnım gıdıklandı, bir hoş oldum, şarkıyı son kez dinleyip uykuya dalıyorum)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder