lakin kendine dönüklükte, bu kadar vızır vızır yazmanın içerisinde kendini çok önemseme var mı var, elbette bu kaçınılmaz. bu nasıl dengelenir? nasıl olur da her şey su gibi akar, ilerler? belki acık biraz daha salmak lazım. götünün kalkık olup olmamasını sallamamak lazım. hayat zor, kırlara koş.
ama işte internet bu yüzden iyi değil. yüz yüzeyken böyle şeyler olmuyor, bir kaş gözden hareketlerinin sonucunu algılayabiliyor insan hemencecik. internet bu yüzden, benim için 20 yaşımdaki halime ait. başkaları için öyle olmayabilir, ki bu sanırım iyi bir şey. artık yeni yetişkinlerin evcilik ve hayat oyunlarına başladığı zamanlarda anonim, rastlantısal bir şekilde kendini ifade etmek. bu hala güzel bir şey olsa gerek, "gerçek" karşılaşmaların yerini tutamasa da.
çünkü artık anonimlik diye bir şey kalmadı, kalamadı benim için. email adreslerine ad soyadlar yazılır oldu, dışarıdan işler alınıyor, düzgün dursun diye. yine iş bağlantıları için linkedin hesapları edinildi. arada bir yerlere yazılar yazıldı, isimler verildi. bir şeylerin parçası olundu. paylaşılanlar ve paylaşılmayanların kitlesi privacy ayarlarıyla düzenlenir oldu. akışkanlık geri dönülemez bir biçimde, en azından internet üzerinden "baybay" dedi.
böyle zırvalar işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder