.

ayaküstü tanışmıştık merhaba, merhaba diye. yaşasaydı, o beni hatırlamazdı ama olsun. ali diye ismini duyunca, lgbt komünitesinden diye, tanıyorum galiba, ah diye düşünüp sonra çözdüm kim olduğunu. eylemlerde gördüğüm birisiydi. arkadaşlarımın arkadaşı, onun arkadaşının arkadaşıydı.

sonra bugün bloğunu paylaştılar listemde birileri, onu okudum bütün gün. cinsiyet değişimi için ilk olduğu ameliyat olan göğüs aldırma operasyonunu, karşılaşacağı önyargı ve muhtemel travmadan çekindiği için gidemediği jinekoloğu ve en sonunda gittikten sonra rahimde kistin belirlenmesini, bu süreçten sonra başlayan ameliyat ve kemoterapi sürecini anlatmış. testesteron alması hep kemoterapi sonrasına ertelenmiş doktorlar tarafından. bunu ne kadar çok istediğini konudan her bahsedişinde anlamak mümkün. kendi olmak için yapmak istediği şeyin önüne engel olmuş hastalığı. ve o kadar güzel ifade etmiş ki kendini, çok etkilendim. 

ve ne kadar zor yaşadıkları dedim. sürekli önyargı bozup kendini anlatmak, anlatmamak, kimliğini tanımlamak durumunda kalmak, gündelik hayatta bunun muhakemesini sürekli yapmak zorunda olmak. bir yandan da bunun muhakemesini yapmayacağın bir yaşamı, bir ortak alanı genişletmek için uğraşmaya, benzer hislere sahip insanlarla bir araya gelip onlar için, onlarla üretmeye, duygudaşlık kurmaya devam etmek. 

öte taraftan ilmek ilmek örülen bir arkadaşlık ailesi oluşturmuş çevresinde. kendi ailesinden çok daha gerçek olmuşlar. şunu bir kez daha gördüm ki okurken, hayatı gerçek ve yaşanılır kılan kurulan bu ilişkiler, ali'nin tanımıyla "sevgi bağıyla bağlı olunan aile"nin genişliği. 

"tanıdığım" diyebileceğim birisi olmasa da ali'nin ölümü sonrasında onun anlattığı hikayeler üzerinden çıkarım yapmakta utandırıcı bir taraf var. yine de başka şeyleri de düşündürttüğü için bana, kendi hayatımla ilgili de bir şeyleri fark ettirdiği için yazasım var. şundan bir kez daha emin oldum bloğunu okuduktan sonra. yalnızlık iyi, güzel, bazen üretken olabilir. ama toplum ve yaşam bu kadar üzerine üzerine gelirken insanın, sevgi bağıyla bağlı olduğun bir ailenin olması kadar değerli şey az. ve hayrın yalnızca kendine dokunuyorsa da yazık, çok yazık. bu sevgi bağı diyeceğim bağlar ya var ya yok ve hiçbir toplumsal statü (iyi bir iş, konum, evlilik, ebeveynlik vesaire) kendiliğinden bunları barındırmıyor, barındıramaz.