omg

bu bloğa ne kadar yorgun olduğumla ilgili birçok sefer serzenişte bulunmuş idim. fakat, bu akşam, bir cuma akşamı ama, bu akşam, i-na-nıl-maz yorgunum. iş azalıyor dememe kalmadı ve delirdi son birkaç gündür. mahvetti, paraladı beni, ekrana bakmaktan gözlerim acıdı, göz kapakları kapanmayı unuttu. şu anda bile, sırf söyleneyim diye zar zor, üşenerek yazdığım şu yazının yer aldığı ekrandan bana yansıyan beyaz ışık gözlerimi transit geçip direkt nöronlarımı, amigdala bölgesini falan yakmakta.

bir de polis odtü'de. orada burada polis saldırısı varken, cuma akşamı çıkamadım tüh, iş de abardı diye hayıflanmanın da çok alemi yok zaten.

bu son günlerdeki içe dönük ve düşük halimin bir kısmından da sanırım gerçekten cranes sorumluymuş. bu aralar biralbümebirgrubatakveyalnızcaonudinle şiarı gereği slow dancing society'e geçtim, çünkü beynim daha fazlasını kaldırmıyor. bir anda sonbaharın henüz yeterince ortada olmayan pastel renkleri ortaya çıktı, yorgunluk peltelikle birbirine karıştı, odada kıvrılıp, olmayan peluş oyuncağıma sarılıp uyuyasım falan geldi. bu moddan devam etmem lazım, yoksa elimden bir kaza çıkacak, hakikaten de gidip bir kuyuya atacağım kendimi gibi gelmeye başlamıştı en son.

neyse hararet yaptı beynim.