daha derin

daha derine gidemeyeceğim bir süre, yoksa yine fotosentez yapıp ölürüm diye korkuyorum. elimizdeki hayat verileri buysa eğer, yeter sıçarlar diyerekten elde olanın faydasını görmemiz gerek gerçekçiliğine kendimi aşk ediyorum.

hem parasal hem de depresif mevzulardan ötürü kendimi ev/çay bahçesi/çıkmacalar ve dans etmeli bir eksene hapsetmiş durumda görüyorum. buradan bakınca sorun yok güya, ama nerede sinema, nerede yazmak, nerede sergi? hani fransızca kursu? kağıt oynamayı bile bıraktık, hale bak.

bakıyorum da, lan 2009'dan bu yana az çok, biraz biraz, az biraz, depresyondaymışım. bu ne? niye kendimi bildim bileli bir melankoli söz konusu? bunu hak etmek için ne yaptım sevgili genlerim? hele dışarıdan bakınca aSLa depresif demeyeceğin bir insanken, neden ama neden iç dünyamda bir kuyu barındırıyorum?

umut söz konusu oldukça sorun yok. umut alanlarımızı "başka türlü bir hayat mümkün" diyen her türlü sanat ve sepete ve dahi fikriyata yönlendirdiğimiz zaman umut filizleri yavaş yavaş kaşındırmaya başlıyor deri altından. ruh sağlığı için oluşlar kadar bir önemli olan şey de ihtimaller.

buna bir engel, iş dünyası ve işte geçirilen en azından bir 8 saat evet. fakat ne yapayım? antidepresan alıp başka bir insan mı olayım? eskisi gibi kendimi bir takım illegal şeylerin denek hayvanına mı çevireyim? maslow'un merdivenini tırmanamadık, kendimizi "gerçekleştiremedik," ne yapalım?

örgütlü olamadım, bireysellik bir taş gibi boynumda asılı kaldı. bari onun hakkını verelim değil mi? bari bari, içeriden az buçuk değiştirmeye çalışalım. bir "intimacy," bir içkinlik söylemi tutturmuşsun, oluyor, olmuyor, oldu mu da kazara oluyor. bari yoluna barikat kurma değil mi? bir yerlerde, birileriyle yan yana dur ki ihtimaller gerçekleşsin.

yeri geldiğinde ve beri geldiğinde her türlü meşguliyeti yerin dibine sokan ben, yüceltme konusunda niye bu kadar tereddütlüyüm? yapacak çok şey var, hayat insanlarla ve muhabbetle güzelleşiyor ve bunun peşinden koşmanın sakıncası nedir? depresyonumdan roman çıkmayacağı da kesinleşti artık.

aaaaaaaaa!