düm düm

buraya yazmak istedim. sakinlik devam ediyor. ve ıncık cıncık iş halletmeye çalışmaktan dolayı öyle bir zihin düzlüğüne, öyle bir devamlı perspektife talim olmuş durumdayım ki şaşırıyorum. büyük çıkışlar ya da inişler yok. iki oda arası mobilya değişimleri var, sehpa ve dolap almalar var, çıkıp bir bakıp geri dönmeler var. balığıma ev bulmalar var. sanki kendi hayatıma fırlatılmış bir dışarıdan bakışım, ne güzel. dışarıdan bir bakışmışçasına hayatının içini yaşamak diye bir şey varsa - yarattım - bu olsa gerek. içi beni, dışı seni yakar'ın uğramadığı ülke. düzlükler, ovalar. çok önemli değilim, çok önemli değilsin, çok önemli değiller gibi fiil çekimi tadında günler. ruh sağlığı için ideal ortam, optimum koşullar, düm düm düzlük.