kamusal

fazlasıyla kamusal bir alanda işlev gösterdiğinde ilginç reflekslere sürüklenebiliyor insan. diğer blogda yazdığım şeylere bakıyorum, pek de mutlu olmuyorum bu durumdan. zira geyik yaşını az buçuk geçmiş miyiz ne? ve yazıyı kişisel ve kapalı olandan kurtaracağım derken, fazla öteye savrulabiliyorsun. neyse, orası çok tutmayacak galiba, ama en azından kısa süreliğine de olsa bir değişiklik oldu. "iç ses" diye bir şey varsa, burası daha yakın. ama iç ses tekil değil, muhtemelen çoklu ve bir kısmı da oraya yansıyabilir, belki bir tür polifoni olur. bakhtin'i hatırlarsak hiçbir ses izole değildir ve tekilliği tartışmalıdır değil mi? dolayısıyla burada da elbette kamusal var, ama oradakine nazaran daha bir yakın, ve belki de ideal olana ha?