yoğun

bu aralar hayat yoğun. gelenler ve özlenenler, uzun zamandır görülmeyenler derken kalabalıklaştı, insan görmeye vakit bulunamaz oldu neredeyse. fakat bunların ötesinde şu an fark ettiğim bir durum şu: bazen çok uzun konuşuyorum ve uzun uzun, adım adım açıklıyorum ne açıklayacaksam, bu durum bir lecture'a dönüşüyor mu diye endişeleniyorum. hep böyle miydim, emin değilim.

bu kadar yoğun insanlı olunca tekillik halet-i ruhiyesi diyebileceğimiz şeye bayağı bir girdiğimi fark ettim. böylesi yoğun ve yakın insanlı sosyalleşen halimi unutuyorum çoğu zaman, karşıma çıkınca da şaşırıyorum.

ay tutulmasının ne etkisi oldu üzerimde anlayamadım. sanırım artık astroloji de etki etmemeye başladı üzerimde. her yerde, her zaman, en büyük rasyonalite.