mesela "bitik adam"da bir yerde anlatıcı, arkadaşının önceden düşünülmeden söylenen sözlere tahammülü olmadığını söylüyordu.
önceden düşünüp bir şeyler söylemek ve sonra konuştuğun kişinin de önceden o mevzu hakkında etraflıca düşündüğünü keşfetmek ve sonra bunları çarpıştırmak, harmanlamak güzel.
insan bir diyalogda kendiyle ilgili farkındalığının olmadığı bir noktaya temas ettiğinde, ama konuşmaya devam edince hissettiği çıplaklık, kendimi kandırıyorum duygusu ise, işte bunlara da paha biçilemez.
bu akşam aslında gidip gelmeli hislerim. sürekli bir gidip kalma arasında debelenmedeyim. gitme hissi evden çıkarak yürüyüp bir çay bahçesine gitme, o yetmezse daha uzağa gitme, şehirden ayrılma hayalleri kurma, ülkeden ayrılma hayalleri kurma, uzayı, yıldızları falan düşünme ve en sonunda ben yok olayım'a kadar varıyor.
yaşamak lazım, özet bu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder