yeni

bugün de yeni bir insan tanımış oldum. çıkmış olduk.
eve geldim.

değişen bir şey yok.  işte aynı şeyler olacak, ben yine sinirleneceğim, yine dineceğim. yine stratejiler. kolumu bazen kaptıracağım, sömürüleceğim, bazen kaptırmayacağım, sömürülmeyeceğim.

evi temizlemeyi düşüneceğim, kitap okumayı düşüneceğim. insanların ne kadar zor konuştuklarını düşüneceğim, ama gezi'de öyle olmadı diyeceğim. konuşsak diyeceğim.

döneceğim, döneceğim, kendi etrafımda 3 tur döneceğim. belki gözlerimi açtığımda bir nehir, ötesinde bir deniz. nehrin öncesinde çimenlik ve çevresinde ağaçlar olur. belki o kadar yavaşlayabilirim.

bu yazdan hiçbir beklentim yok, geçmesi dışında. bu sonbahardan hiçbir beklentim yok, geçmesi dışında. belki bir kitap okur, sarsılırım ha? belki yazmaya karar verir disipline olurum, belli mi olur? belki bir akşam ettiğimiz muhabbetlerden bir tanesi hiç ummadığım şekilde dönüştürür beni. denize gireceksem, bu yazdan beklentim denize girmek o zaman.

yenilik ne ki? bundan sonra hayatın karşımıza koydukları dışında bizim irademizle deneyimleyeceğimiz, adım adım gideceğimiz bir "uç" var mı?

ama gerçekten de olay gündelik manevralarsa ben orada kalmam ki. ben kendimi biliyorum. bir şeyin içini boşaltma konusunda çok iyiyimdir, hamdolsun.

bunalıma girmek de değil bu. mesela sigarayı da bırakabilirim. niye olduğunu bilmiyorum. sakinim, beklemiyor, duruyorum.