bir bugünden

gece bomboş bir istiklalde, elde kahve, belong, max richter ve nicesi eşliğinde galata'ya yürümek güzel şey.

hafif olağanüstülükler olarak adlandırdım bu durumları. kar yağar, karda yürüyemeyen insanların anlık dayanışmaları. böylesi hafif olağanüstülük iyidir, dedim.

sürekli bir kar turizmi halindeyim. galatalı akşamın öncesinde de yıldız parkına gitmiş bulundum. orada da insan sayısı çok azdı, köpekler parkı ele geçirmişti. biz de kır kahvesinde yaşayan kediyle birlikte buna saygı gösterdik, haddimizi bilip bir köşeye sindik. ben salebimi içtim. o da kucağıma atlama denemeleri yapıp durdu.